காடு - ஒரு அறிமுகம்

காட்டின் விடியல் காண்கின்ற விழியும்
மனதுக்குள்ளே அது பாய்ச்சும் ஒளியும்
பறவைகள் தமக்குள் பேசுகின்ற மொழியும்
காலாற நடக்கையில் காற்று வீசும் ஒலியும்
கடக்கின்ற ஒவ்வொரு நிமிடத்தின் துளியும்
மகிழ்ச்சியின் சாறாய் நம்மீது வழியும்.

புற்களின் அசைவிலும் உற்சாகம் இருக்கும்
சொற்களை மீறிய அர்த்தங்கள் கொடுக்கும்
வனத்தின் வசீகரம் நம் வயதை குறைக்கும்
சுத்தமான காற்று நுரையீரல் நிறைக்கும்
நகரத்து வாழ்வின் அச்சாணி முறியும்
இயற்கை என்பதன் உச்சாணி புரியும்

ஒரு சொல்

பல காலம் சொல்லிப் பழகிய சொல்லின்
வாழ்வாலும் வயதாலும் பதிவாகும் ஒன்றின்
உச்ச‌ரிப்பின் உயிர் போன சடலமாக‌
உயிர் தந்த சொல்லின் உருவ‌ம் மாற‌
சொல்லின் எழுத்துக்களை சுடுகாட்டில் குவித்து
அதனோடு அச்சொல்லின் அர்த்தங்களை அவித்து
பொருளின் வடிவத்தை சிதையிலே தள்ளி
நாக்கினால் சொல்லுக்கு வைத்தாயிற்று கொள்ளி
வேகாத‌ சொல்லை சாம்ப‌லாய் அள்ளி
நினைவின் கோலத்தில் நிரந்தரப் புள்ளி.

மழை விழும் பொழுது...

வீதியெங்கும் விரல் பதித்து
வட்ட வட்ட புள்ளி வைத்து
நீர்க் கோலம் போட்டபடி
ஊர் சுற்றும் மழை.

மேகங்களில் உறங்கி
வானத்தில் இறங்கி
கார் காலத் தேர் ஏறி
ஊர் வந்து சேர் மழை.

உடை நனையும் என்று நினைத்து
குடை விரித்து நாம் பிடித்தால்
மழைக்கு வருத்தம் வரும்
மண் மேல் புரண்டு அழும்.

மாபெரும் ம‌ழையின்
ஓரிரு துளிகள்
கையில் ஏந்திப் பார்
க‌ளிப்பில் நீந்திப் பார்.

கடலின் காலடியில்...

தொடுவானில் சூரியன் கடலில் விழும் மாலை
காய்ச்சிய இரும்பாய் கடல் சிவக்கும் வேளை
பார்க்கின்ற அனைவருக்கும் காலத்தின் ஓலை
வாசிக்கத் தருவதே கடலுக்கு வேலை.


நினைவின் குமிழே நுரையாகும்
நினைக்க நினைக்க அலையாகும்
வருவதும் போவதும் கரையாகும்
வாழ்க்கை வடிவம் கடலாகும்.


கரையில் இருக்கும் கண்களுக்கு
மனதில் வலிக்கும் புண்களுக்கு
எளிதில் அமைதி ஏற்படுத்தும்
அலையின் மருந்து அற்புதமே!

தொட்டுப் போன‌ அலை - ந‌ம்மேல்
ஒட்டி வைக்கும் மணல் - அதில்
எட்டிப் பார்க்கும் கால‌ம் - கை
த‌ட்டிச் சிரிக்கும் க‌ட‌ல்.

முள் வேலி

பற்று வைத்த பலவும் வெற்று என அறிதல்

பெற்றெடுத்த தாயை பெருந் தீக்கிடுதல்

உற்சாகம் தராத வேலையில் உழைத்தல் 
கடந்ததை நினைத்தே காலத்தை கழித்தல்

அடுத்தவர் உணர்வை அடிவேரில் சிதைத்தல்

காலத்தின் வீச்சில் கனவுகள் தொலைத்தல்

அன்பை மிதிக்கும் அவமதிப்பு பொறுத்தல்

பாசாங்கு செய்வோரை பயன்கருதி சேர்(த்)தல்

நம்பிய உறவுகளின் நாடகம் வெளுத்தல்

வயது போனபின் வாழ்க்கை புரிதல்

வயோதிகத்தின் நிழலில் தனிமை சுடுதல்

இறுதிவரை எதிலும் தெளிவின்றி வாழ்தல்

இருப்பதில் விருப்பம் இறக்கையில் மிகுதல்  

இருந்ததன் சுமையுடன் கங்கையில் கரைதல்

தேரோட்டம்

ஆண்டவன் பெயரைச் சொல்லி ஆசை வந்த காரணத்தால்

ஆயிரம் தேரோட்டம் ஆண்டு தோறும் நடக்கிறது

கொண்டாட்டமாய் துவங்கும், குதூகலம் நிறைந்திருக்கும்

தேர் வரும் பாதை எல்லாம் திருவிழா போலிருக்கும்;

வடம்பிடிக்கும் பாவனையில் வருகின்ற  பலபேரில்

ஒருசிலரின் உதவியுடன் உருண்டோடும் உற்சவர் தேர்

திருப்பங்கள் வந்துவிட்டால் திட்டமிடல் அவசியமாம் 

விருப்பத்திற்கு ஏற்றவாறு விவரமின்றி வடம்பிடித்தால்

அனுபவத்தின் முதிர்ச்சியின்றி ஆளுக்கொரு திசையிழுத்தால்

ஆலயத்தேர் என்றாலும் அச்சாணி முறிந்து விடும்;

தெருவிலே நின்ற கூட்டம் தேரடி சேர்வதில்லை

தேரிலே எப்பொழுதும் மூலவர் வருவதில்லை

கடவுள் பவனி வரும் தேரோட்டம் என்பது -

காலம் இழுத்துச் செல்லும் நம் கதையை சொல்வது.

உயிர்

பருவமும் உருவமும் வயதின் வரைவு

இன்பமும் துன்பமும் மனதின் புனைவு

போனதும் வருவதும் நிகழ்வின் நினைவு

இருப்பதும் இறப்பதும் காலத்தின் கனவு 

உறவும் பிரிவும் உணர்வின் பிளவு

பொய்யும் மெய்யும் அறிவின் களவு

பற்றும் துறவும் அனுபவ விளைவு

இவற்றில் இருக்கு உயிர்களின் அழகு.