"சமச்சீர்" கல்வி

குப்பனோ சுப்பனோ குபேரனுக்கு அப்பனோ

பள்ளிக்குப்   போகாத பாமரனோ

பட்டங்கள் பெற்ற நாவலனோ

அப்பழுக்கற்றவனோ அற ஒழுக்கமற்றவனோ

எவனாய் ஆயினும் எங்கே போயினும்

எதிர்கொள்ளும் நிகழ்வு பல

ஏனென்ற கேள்வி தரும்.

பிறிதொரு பொழுதிலோ பின்னொரு நிகழ்விலோ

அதன் பதில் ஆழமாய் அடிமனதில் இறங்கி விடும்

கத்தியால் சொருகினாற்போல் புத்திக்கு விளங்கி விடும்

அனுபவச்  செறிவோ ஆன்மீக விரிவோ

ஒன்று மூலம் மற்றொன்றில் ஓரளவு தேர்ச்சி வரும்

நன்று தீது எல்லாமும் நாளடைவில் நீர்த்து விடும்

கடவுளின் பள்ளியில் காலமெனும் ஆசிரியர் 
வயதின் வகுப்புகளில் வந்தெடுக்கும் பாடங்களில்

சமச்சீர் கல்வி சற்றேனும் சாத்தியமே!

மழை பெய்த வீதி...

மழையாடும் தெருவில்

நனைந்தோடும் நாய் போல்

அலையும் நினைவை

கழுவும் மழை.

மேகநீர் பாசனத்தில்

தேகவயல் உழுது
ஞாபகங்கள் பயிரிடும்

வாகனம் மழை.

வசதியான இருக்கை; வந்து தொடும் தூறல்;

உருகும் நினைவு பருகும் மழை

பருகிய நினைவால் பருத்த மேகம்

நினைவின் அடர்த்தியால் கறுத்த வானம்

மீண்டும் நினைவை மழையாய் பொழிய

மழையை நினைவாய் நாமும்  அருந்த

மழைக்கும் நமக்கும் இருக்கும் உறவு

மனதையும் நினைவையும் இணைக்கும் விழுது.

தங்க நாற்கர நெடுஞ்சாலை...

ஆலமரத்தடியில் அமர்ந்திருக்கும் முதியோர்

ஆங்காங்கே நின்று கையசைக்கும் சிறியோர்

சட்டென்று தோன்றி மறையும் கிராமத்து வீடுகள்

சாலையோர நிழலில் அசை போடும் மாடுகள்

சக்கரங்கள் எதிர்பார்த்து காத்திருக்கும் நெற்போர்

சைக்கிளுடன் நின்று இளநீர் விற்போர்

இவைகள் ஏதுமின்றி இருபுறம் வேலியிட்டு

மூச்சு முட்டும் வேகத்தில் முன்னேறும் வாகனத்தில்

நன்றாய்த்தான் இருக்கிறது நாற்கர சாலை பயணம்

ஒன்றை இழந்த ஒருவித நெருடலுடன்...

ஊவா முள்

புத்தனாக விரும்பி புறப்படும் பல பேரும்

போதாத காலம் வந்தால் தோதான காரணத்தால்

சித்த நேரம் சேற்றில் இறங்கி  சிலுவை சுமந்திடுவர்.

மொத்தமாக கொடுப்பதே சுத்தமாக இருப்பதெனும்

ஒத்துவரா கொள்கையுடன் சுத்தி வரும் மனங்களுக்கு

எல்லாவித உறவிலும் ஏதேனும் ஏமாற்றம்

பிரிந்தாலும் சேர்ந்தாலும் பின்குறிப்பில் முகம் காட்டும்.

சந்தனத்தை அரைத்து சாக்கடையில் கரைத்து

மாற்றம் என்று நுகர்வதும் நாற்றம் என்று நகர்வதும்

நமக்கு ஒன்றும் புதிதில்லை

நாலில்* இரண்டு** பழுதில்லை!

* அறம், பொருள், இன்பம், வீடு

** அவரவர் வாழ்க்கை பொறுத்து...

காதல்

நகரத்து நச்சு நான் இயற்கையின் அச்சு நீ
இருவருக்கும் இடையில் இப்படி ஒரு உறவு
வருடத்திற்கு சில முறையோ அடுத்தடுத்த விடுமுறையோ
உனைப் பார்க்க எனக்கு இவை மட்டுமே கணக்கு
பழகிப்போன சாலைகளில் பரபரக்கும் வேளைகளில்
ஓரம் நிற்கும் மரங்களில் ஒளிந்திருக்கும் உன் முகம்

கோடை வாடை குளிர் மழையென
பருவத்தின் பாவனையில் பவனி வந்து
ஆண்டு முழுதும் நாளும் பொழுதும்
உனது நினைவை ஊட்டுகிறாய் நீ
உன்னுடன் இருக்கையில் நான் பெறும் அமைதி
உன்னுள்ளே நடக்கையில் நீ தரும் நிம்மதி
பெரியோர் இதைத்தான் பேரின்பம் என்றனரோ?

நமக்கென வைத்திருக்கும் பிரத்யேக பாதையில்
பேச்சின்றி பிரயாணம் போவதே
நீ எனக்கு அளித்த வரம் - இவை நம் உறவின் பலம்
பைத்திய காதல் என்று பார்ப்போர் சொன்னாலும்
தைத்ரிய நுட்பத்தில் தழைத்தோங்கும் நெறிமுறையில்
வனம் மேல் வாய்த்த காதல் வயதுடன் வளர்கிறது
மரபு சார உணர்வு இது மௌனமாய் தொடர்கிறது...

கடலின் மடியில்...

அலையில் நனைந்து குழந்தையாய் மாறலாம்
கரையில் நடந்து கவலைகள் நீக்கலாம்
காற்று வாங்கி களைப்புகள் போக்கலாம்
நேற்றை எடுத்து நீருக்குள் வீசலாம்

அர்த்தமற்ற அரட்டையிலும் ஆனந்தம் சேர்க்கலாம்
அமைதியாய் அமர்ந்து நினைவுகள் கோர்க்கலாம்
ஆழமாய் யோசித்து அழுதும் தீர்க்கலாம்
அவ்வபொழுது மனதை உழுதும் பார்க்கலாம்

புத்தியை மேம்படுத்தும் யுக்திகள் தோன்றலாம்
புரியாத கணக்குகளின் நுனியவிழ்த்து தேறலாம்
தற்காலிக முனிவராய் அனைவரும் ஆகலாம்
விலையில்லா நிம்மதியை வீட்டுக்கெடுத்து போகலாம்

தரிசனம்

புலர்கின்ற காலை பூங்கா நிறுத்தம்
மின்சார ரயில் மிதமான கூட்டம்
புதிதாய் காதல் செய்வோர் பொய்கள் பேசிட
அவரினும் சிறியோர் ஆர்வமாய் பார்த்திட
வயதால் தெளிந்தோர் மௌனம் காத்திட
அண்டி வந்த அனைவரையும் ஏற்றி
வண்டி நகர்ந்தது  புகலிடம் நோக்கி;